هنگامه ي آتش
جمعه هجدهم بهمن 1387
8:15 بعد از ظهر
به عون و محمد (ع) سهم زينب (س) در عاشورا
مادر دوباره شانه زد موي جوانان را
بوسيد موج زلف هاي عنبر افشان را
آن گاه دنيا ناگهان چشم تماشا شد
از ماوراء النهر تا مرز خراسان را
پوشاند صف در صف نگاه روشن خورشيد
تا بنگرد بي تابي لب هاي عطشان را
چشم محمد را بکش سرمه که بعد از از اين
دنيا نخواهد ديد چشماني بدين سان را
بر قامت عونت بپوشان جامه ي طوفان
بايد به رقص آرد تمام خاک ميدان را
فردا در آن هنگامه ي آتش تماشا کن
از پشت پلک چشم ها اندوه باران را
